จะบอกเขาได้อย่างไร
posted on 13 Oct 2011 17:19 by bannok
ตั้งแต่กลายเป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวีนี่ เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำไปว่าบอกใครไปกี่คนแล้วว่า "เราติดเชื้อเอชไอวีนะ" บางคนก็ยังดีๆอยู่กับเรามาจนถึงทุกวันนี้ บางคนก็ทำใจดีๆแต่ตอนแรกๆแล้วก็หายไป ที่พูดมานี่ไม่ใช่แฟนหรืออะไร แต่เป็นคนใกล้ตัวที่เราอยากให้รู้ เพื่อเราจะได้เรียนรู้การอยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่วายจะหายไปเลย แม้แต่กระทั่งเพื่อนที่เป็นแพทย์เป็นหมอก็ไม่วาย เราเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไม ในเมื่อมันไม่ได้ติดกันง่ายๆ หรือหายใจรดต้นคอกันแล้วติดเสียเมื่อไหร่
แต่พอเวลาเนิ่นนานมา ทำให้เราได้รู้ว่าความเป็นภาระ ทั้งกายทั้งใจทำให้คนต้องละทิ้งผู้ติดเชื้อเอชไอวีไป คือพวกเขามองข้ามไปถึงเมื่อพวกเราป่วยแล้วพวกเขาจะทำอย่างไร เมื่อวันที่เราผ่ายผอมตัวดำๆเกร็งๆเห็นแต่ฟันแล้วเขาจะทำอย่างไร ภาพแบบนั้นมันตามมาหลอกหลอนติดตาคนทั่วไปตามสื่อต่างๆอยู่ตลอดเป็นระยะๆ
เราอยากจะบอกว่า ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่ติดเชื้อเอชไอวีเข้าไปแล้ว คนกลุ่มแรกที่คุณควรจะบอกมากที่สุดคือคนใกล้ตัวที่สุด นั่นคือครอบครัว พี่น้อง เพื่อนสนิทนี่ต้องให้แน่ใจว่าสนิทกันจริงๆ เดี๋ยวจะกลายเป็นไม่สนิทใจกันไป
บอกเขาไปเลยว่าเราไม่สบาย "เราอาจจะอยู่ดูโลกนี้ไม่ได้นานเท่าเขานะ แต่เราก็อยากจะอยู่ ช่วยให้เราได้อยู่ได้เห็นโลกนี้ไปนานๆหน่อย" หากพวกเขาเหล่านั้นรักเราจริงๆ เขาต้องอย่เคียงข้างเราตลอดไป
ที่เขียนมาทั้งหมดนี้เพื่อจะบอกว่า อาจจะยากสักหน่อยที่จะเอ่ยปากบอกใครสักคนว่าตัวเรานั้นติดเชื้อเอชไอวีเข้าไปแล้วนะ หรือใครสักคนมาบอกคุณว่าเขานั้นติดเชื้อเอชไอวีเข้าไปแล้ว
อยากให้คุณเข้าใจว่า ทุกชีวิตต้องดิ้นรนที่จะมีชีวิตรอด เพียงแต่เราจะเปิดทางและร่วมกันให้โอกาสเขาได้อยู่ในพื้นที่ของสังคมต่อไปหรือไม่